9 janvier 2009
Wanneer moet een commissaris in een VZW worden benoemd?
Ingevolge artikel 17, § 5 van de wet van 27 juni 1921 betreffende de verenigingen zonder winstoogmerk, de internationale verenigingen zonder winstoogmerk en de stichtingen / artikel 3:47, § 6 juncto artikel 1:28 WVV is de benoeming van een commissaris in een VZW enkel verplicht wanneer de internationale vereniging op balansdatum van het laatst afgesloten boekjaar, ten minste twee van de volgende criteria overschrijdt::
- jaargemiddelde van het aantal werknemers: 50;
- jaaromzet, exclusief de belasting over de toegevoegde waarde: 9 000 000 euro;
- balanstotaal: 4 500 000 euro.
De hierboven vermelde criteria definiëren de andere dan kleine VZW’s.
Een kleine VZW kan echter op vrijwillige basis een commissaris benoemen.
De duur van de opdracht van de controle van een VZW hangt af van het feit of de bedrijfsrevisor al dan niet als commissaris van de VZW wordt benoemd. Betreft het een opdracht als commissaris dan bedraagt de duur drie jaar (art. 17, § 7 van de wet van 27 juni 1921 betreffende de verenigingen zonder winstoogmerk, de internationale verenigingen zonder winstoogmerk en de stichtingen / art. 3:98, § 2 WVV verwijst o.m. naar art. 135 W. Venn. / art. 3:66 WVV); is het een contractuele opdracht, dan bepalen de partijen de duur van de opdracht.
Indien de bedrijfsrevisor als commissaris optreedt, dan moet hij normaal gezien een volkomen controle verrichten. Betreft het een contractuele opdracht, dan bepaalt de overeenkomst de aard van de controle.
______________________________
Disclaimer : Bien que le Centre d’Information du Révisorat d’Entreprises (ICCI) s’entoure des compétences voulues et traite les questions reçues avec toute la rigueur possible, il ne donne aucune garantie quant aux réponses qu’il formule et n’assume aucune responsabilité, ni contractuelle, ni extra-contractuelle, pour l’éventuel dommage qui pourrait résulter d’erreurs de fait ou de droit commises dans le cadre des réponses et informations données. La réponse est uniquement reprise dans la langue de l’auteur de la question. Le lecteur, et en général l’utilisateur d’une réponse, reste seul responsable de l’usage qu’il en fait.